جایگاه فداییان در اين روزهاي حساس تاريخي، در اين لحظات سرنوشت ساز نبرد ميان جبهه توحش و انسانيت، باید بیش از پیش مشخص تر و محکم تر شود. بدون شک اوضاع دگرگون شده ایران و جهان سرمایه و پی آمد های ناشی از آن و به خصوص شقه شدن فداییان، قتل عام وحشیانه و از دست رفتن بسیاری از اعضا و کادرهای ورزیده و مجرب توسط رژیم، فرو پاشی "سوسیالیسم واقعا موجود " و از بین رفتن بسیاری از " احزاب طراز نوین طبقه کارگر و برادر"، گرویدن و همکاری بخشی از "فداییان " که نا جوانمردانه نام مقدس فدایی را به سرقت برده اند...
"درد دلی" خودماني با رفقای فدایی!
صاف و ساده و خودمانی و مختصر و فارغ از هر گونه بحث تئوریک، باید گفت:
سال گرد حماسه سیاهکل و تولد فداییان خلق نزدیک است و تقریبا چیزی به موعد آن نمانده است. همان گونه که در سال جاری و در سایه خروش و اعتراض بی سابقه مردم و تلاش برای سرنگونی رژیم فاشیستی، تمامی مسایل سیاسی – اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و.. دستخوش تغییر گردیده اند و متفاوت از سال های قبل، بدون شک سالگرد تولد فداییان هم می باید متفاوت از گذشته برگزار گردد.
جایگاه فداییان در اين روزهاي حساس تاريخي، در اين لحظات سرنوشت ساز نبرد ميان جبهه توحش و انسانيت، باید بیش از پیش مشخص تر و محکم تر شود. بدون شک اوضاع دگرگون شده ایران و جهان سرمایه و پی آمد های ناشی از آن و به خصوص شقه شدن فداییان، قتل عام وحشیانه و از دست رفتن بسیاری از اعضا و کادرهای ورزیده و مجرب توسط رژیم، فرو پاشی "سوسیالیسم واقعا موجود " و از بین رفتن بسیاری از " احزاب طراز نوین طبقه کارگر و برادر"، گرویدن و همکاری بخشی از "فداییان " که نا جوانمردانه نام مقدس فدایی را به سرقت برده اند، به ارتجاع و فاشیسم مذهبی، مسایل و
موارد مربوط به خط مشی سیاسی و دموکراسی درون تشکیلاتی و ... بازنگری در ارزیابی و تحلیل های گذشته را در برابر طیف های مختلف فدایی قرار داده است. اما نقطه مشترکات فراوانی را هم می توان در میان فداییان راستین سراغ گرفت.
شاید آن دوران و جایگاه و منزلت و اقتدار فدایی (دهه پنجاه و روزهای 19 تا 22 بهمن 57 و تقربیا حتی تا اواخر سال 58 ) قابل تسخیر و تکرار نباشد. اما یک نکته مثل روز روشن است که فدایی واقعی هیچ گاه سنگر دفاع از مردم و زحمتکشان را ترک نکرده و همواره بر سر عهد و پیمان خود با آنها بوده، می باشد و خواهد بود.
من به عنوان یک هوادار ساده جنبش فداییان راستین، معتقدم که فدایی شریف و مبارز رفیق اشرف دهقانی( به همرا ه رفقای سازمان چریک های فدایی خلق) و رفقای سازمان فداییان خلق – اقلیت – و دیگر پیشکسوتان جنبش فدایی که ضمن حفظ وفاداری به سوسیالیسم، به بنیان گذاران سازمان و مردم و زحمتکشان، حفظ آبرو و حیثیت فدایی، مبارزه با گرایشات ارتجاعی و به غایت انحرافی در "سازمان " به خصوص در سال های 59 و58 و با شاگردان آیت الله کیانوری و پیروان "خط ضدامپریالیستی امام راحل که در اواخر سال 59 سمتگیری سوسیالیستی را هم در پیش گرفته بود"، علی رغم تمامی
نواقص و فراز و نشیب ها، نقش حیاتی و تعیین کننده ای را در بازسازی و اتحاد جنبش فدایی بر عهده دارند و انتظار می رود که پا را پیش گذاشته و عملا وارد گوی و میدان شوند.
رفقا!
نگاهی به سند ضمیمه این نامه(بخشي از نشريه كار اكثريت و راه تودهء حزب توده در مهر سال 60)، رعشه بر اندام هر فدایی آگاه و صادق می اندازد. این سند مربوط به دورانی است که حجت الاسلام نگه دار و همپا لگی های جمهوری خواه اش - با عرض پوزش از به کار بردن این کلمات - در خدمت و پا منبر آیت الله کیانوری درس "فقه و گذار به سوسیالیسم به روش خمینی و اولیانفسکی" را فرا می گرفتند و همراه با جناب فتاپور با چشمان گریان – آنگونه که برخی رفقای باز مانده از آن دوران نقل می کنند - به خورد "تشکیلات " می دادند. ناگفته نماند که در این دوران تشکیلات کردستان
"آنارشیست " و "فاقد آگاهی سیاسی لازم" و" دور از مرکز" بود و می بایست به توصیه آیت الله، کتاب " تاریخ حزب کمونیست - عبد الصمد کامبخش" توسط آنها خوانده شود.
هدف از آوردن این سند در اینجا به عبارتی "کتک زدن مرده نمی باشد که خود خطاست" فقط به خاطر آن بود که دگر بار متذکر شوم برای باز سازی جنبش فدایی و اعتبار مخدوش شده و تا حدودی از دست رفته و ایفا نمودن نقش عنصر آگاه کننده و سازمانده در جنبش جاری، چه راه سختی در پیش است و همت و تلاش تمامی فداییان راستین را به دور از منافع گروهی می طلبد. بدون شک تاریخ قضاوت خود را نسبت به موضع گیری ما در این شرایط حساس، ثبت خواهد نمود. شرایطی که سی سال است منتظر آن هستیم.
رفقا!
جای فدایی به معنای واقعی کلمه در داخل ایران و در آگاه سازی و سازماندهی مبارزات مردم خالی است. البته انصاف نخواهد بود هر گاه فعالیت مستقل و مجزای دیگر نیروهای فدایی ( اتحاد فداییان کمونیست و یا رفقایی فراکسیون کمونیستی که مبادرت به چاپ نشریه کار در داخل نموه اند و یا احتمالا اتحاد فداییان خلق و سایر نیروهای منفرد ) را به حساب نیاورد. اما این تلاش ها کم تاثیر هستند و اقشار مختلف مردم را جذب ننموده و به بیان دیگر رژیم هنوز خطري را از اين جانب احساس نكرده است.
به عنوان یک هوادار جنبش فدایی امید وارم که سال گرد تولد فداییان در سال 88 بهانه ای برای اتحاد عمل طیف های مختلف فدایی باشد و حد اقل شاهد انتشار بیانیه ای مشترک در رابطه با 19 بهمن باشیم.
من بر این باورم که فداییان راستین در هر کجا و هر مکانی که هستند می توانند در 19 بهمن گرد هم آمده و حد اقل و خودمانی با هم و به ياد گذشته "چای جلسه اي " نوشیده و سرود های دهه پنجاه و "دایه دایه وقت جنگه " مشهور و" ئه م روژيسالي تازه يه نه وروزه هاته وه " کردی و ... را با هم بخوانند.
رفقا!
با آغاز جمهوری جهل و جنایت جنبش فداییان دچار تفرقه و شقه شد. امید که با آغاز پایان آن و برای تسریع در پایان و سرنگونی آن، با کوله باری از تجربیات گران بها و خونین وآموختن از مردم و تاریخ، بار دیگر به جنبشی درخور نام فدایی عروج نماید.
پیشاپیش از صمیم قلب این سال گرد را و در این شرایط حساس میهن ما ن ایران، به فداییان، به خصوص رفقا اشرف دهقانی، سازمان فداییان اقلیت و دیگر پیشکسوتان و هواداران جنبش فدایی تبریک می گویم.
گرامی باد یاد و خاطره پرشکوه بنیان گذاران و تمامی جان باختگان جنبش فدایی
برقرار و مستحکم باد اتحاد و پیوند فداییان خلق
به اميد گرامي داشت باشكوه تولد فداييان خلق در مهين، پس از سرنگوني رژيم فاشيستي - اسلامي
فعال سياسي سال 57 و يكي از رندانيان سياسي گريخته دهه 60
و هموطن شما كه در جهت سرنگوني رژيم آدمخوار اسلامي و ايجاد ايراني آزاد و آباد و
دموكراتيك كوشيده و خواهم كوشيد.
