خلقهای ایران جانفشانیهای فرزندان خود را در هیچ دوره ای فراموش نكرده اند و یقینا جنایتكاران، سازشكاران و فرصت طلبان را هم نخواهند بخشید. آنها ضمن پیكار، رهبران فداکار خود را از میان مبارزان صادق برخواهند گزید و تا برقراری استقلال، آزادی و عدالت اجتماعی از پای نخواهند نشست. خلقهای ایران آگاه تر و قوی تر از آنند كه تسلیم ارتجاع و امپریالیسم شوند!

اتفاق ظفرنمون همه نیروهای ترقیخواه، حکم زمان ماست!
فراكسیون كمونیستی سازمان فدائیان خلق ایران (اكثریت)

حدود یكسال از مبارزات و اعتراضات خیابانی مردم می گذرد. طی یكسال گذشته، كارزاری واقعی در صحنه علنی مبارزه بین اقشار مختلف مردم و حكومت جمهوری اسلامی شكل گرفت و در بخشهایی از نقاط كشور گسترش یافت. در نتیجه این مبارزات امیدهای بسیاری برای رسیدن به آزادی و عدالت اجتماعی در دلها زنده شد. جانهای عزیزی پرپر گشت و عزیزان بسیاری در شكنجه گاههای رژیم اسلامی گرفتار آمد. اما افسوس از مدعیان اپوزیسیون كه پس از چند دهه پیكار، در اولین گام از مبارزه كه چیزی جز اتحاد و تشكل نیست، تاكنون برجای مانده اند.

بخشی از افراد و نیروهای سیاسی كوركورانه بدنبال اصلاح طلبان رانده شده از قدرت روان گشته و با ترس از رادیكال شدن فضای جامعه، سعی نمودند از رشد كیفی اعتراضات جلوگیری نمایند و عده ای نیز بدلیل نقش اصلاح طلبان در راس جنبش اعتراضی، تلاش كردند آن را عوامفریبانه و نمایشی جلوه دهند.

تجربه یكسال گذشته نشان داد، بسیاری از جریانات همسو یا مخالف جنبش اعتراضی چنان از اوضاع سیاسی و تحلیلهای واقعی دور بوده اند، كه طی سالهای قبل نتوانستند دریابند جامعه بحران زده ایران تحت هر حادثه ای ممكن است پذیرای انفجار توده ای باشد. از اینروی، بخشی از افراد و گروههای سیاسی، شكل مناسب سازمانیابی جنبش اعتراضی را مطابق با تحلیلهای شتابزده خود ( فروم ، غیر هرمی، شبكه ای و ... ) تعریف و یا به تقلید از تئوریسینهای نظام سرمایه داری، قرن كنونی را عصر پایان انقلابات معرفی نمودند و بخشی دیگر در ساختارهای تنگ گروهی خود، بدور از مبارزه عملی، سرگرم بحثهای بی پایان تئوریك و منفعلانه مافوق انقلابی بوده اند!

رشد كیفی جنبش اعتراضی برمبنای خواسته های اساسی و تغییرات بنیادی، در كمترین زمان ممكن توانست وحشتی در میان جناحهای مختلف حكومت اسلامی و قدرتهای بیگانه ایجاد كند و تا حد زیادی خود را از كنترل و نفوذ جناحهای حكومتی و رسانه های امپریالیستی مدافع رفرم و جابجایی شخصیتها در حكومت، خلاص نماید.

اجرای رفرمهای اقتصادی بانك جهانی، ایجاد شرایط جنگی و سركوب مردم توسط رژیم اسلامی، تحریم اقتصادی و یا تحمیل جنگ توسط قدرتهای امپریالیستی، راهكارهایی است كه از طرف ارتجاع و امپریالیسم برای به شكست كشاندن جنبش اعتراضی مردم ایران تجویز شده است. هم اكنون، ارتجاع با اعدام انقلابیون و امپریالیسم با تهدید به استفاده از سلاح اتمی، سعی دارند اراده كارگران و زحمتكشان میهنمان را برای انقلابی دمكراتیك فرونشانند. مبارزین راه آزادی و عدالت، دمكراتهای انقلابی!

امروز، دیگر بر همگان آشکار است، كه رژیم جنایتكار اسلامی راه اصلاح و میانه ای را باقی نگذاشته است. خلقهای ایران طی سی سال گذشته مبارزات خود را به اشكال مختلف ادامه داده و هم اكنون بیش از گذشته، در شرایط آماده ای برای رویارویی با رژیم بسر می برند. آنها چشم به گامها و مشتهای گره كرده همه ما دوخته اند. متناسب با توان و شرایط خود، اشكال مختلف مبارزه را شدت بخشیم. آشفتگی و خلاء ناشی از عدم حضور پررنگ خود را جبران نمائیم.

همانطور كه تاكنون برای آزادی و آبادی ایران از هیچ كوششی دریغ نكرده ایم، بار دیگر با حفظ اصول انسانی در اتحادی فراگیر متناسب با منافع توده های كار و زحمت، در مقابل رژیم جنایتكار اسلامی و دخالتهای بیگانه صف آرایی نموده و بر تفرق دیرینه خود چیره شویم.

خلقهای ایران جانفشانیهای فرزندان خود را در هیچ دوره ای فراموش نكرده اند و یقینا جنایتكاران، سازشكاران و فرصت طلبان را هم نخواهند بخشید. آنها ضمن پیكار، رهبران فداکار خود را از میان مبارزان صادق برخواهند گزید و تا برقراری استقلال، آزادی و عدالت اجتماعی از پای نخواهند نشست. خلقهای ایران آگاه تر و قوی تر از آنند كه تسلیم ارتجاع و امپریالیسم شوند!
اتحاد و اتفاق ظفرنمون همه نیروهای ترقیخواه، حکم زمان ماست!
۲۲اردیبهشت ١٣٨٩