|
|
|
|
فکر می کنم آمریکایی ها در تحریک ایران برای دست زدن به عکس العمل های تند، مثل بستن تنگه هرمز، ذینفع اند. آمریکا با متقاعد کردن شرکای خود برای امتناع از خرید نفت ایران، سعی می کند ایران را به بن بست براند. زیرا، اقتصاد این کشور اساسا، به صادرات «طلای سیاه» وابسته است و منابع دیگری برای ادامه حیات ندارد...
|
|
|
|
|
|
|
تحریم های غرب علیه دولت آفریقای جنوبی و صدام حسین به وضوح نشان داده است که در فقدان یک جنبش سراسری متشکل و مترقی و رزمنده، هر درجه از تحریم ها صرفاً به معاش فرودستان ضربه خواهد زد. برای اثبات این آموزه ی ضدانسانی صدها هزار کودک عراقی مردند..
|
|
|
|
|
|
|
کمیته مرکزی سازمان فدائیان خلق ایران(اکثریت)، بر خلاف این «۹ تشکل سیاسی» و آن کسانی که اکنون بفکر جمع آوری امضاء برای تحریم فرمایشی انتخابات افتاده اند، بدون اینکه سیاست کاسبکارانه و انتظار در پیش بگیرد تا شاید گروهی از «دکترها»، «مهندسان»، «آقازاده ها»، «آیت الله ها» و بطور کلی «اصلاح طلبان» مدافع کلیت رژیم ولایت فقیهی و قانون اساسی ایران از صافی شورای نگهبان بگذرد و سپس در مورد شرکت در انتخابات یا تحریم آن تصمیم بگیرند، موضع اصولی و منطقی خود پیرامون انتخابات در رژیم جمهوری اسلامی را طی اطلاعیه ها و پوسترها(۲)، بطور صریح، روشن و دقیق اعلام کرده و تشکیل جنبش تحریم را پیشنهاد داد.
|
|
|
|
|
|
|
کشتار دهها هزار نفر از مردم لیبی و نابودی تمامی زیرساخت های این کشور به بهانۀ خلاصی از دست رژیم جنایتکار قذافی و در واقع برای تسلط بر منابع نفتی این کشور، شادی را از مردم لیبی ستاند و جایی برای تبریک و شادباش به مردم لیبی نگذاشت، تبریک را باید به ناتو و جنایتکاران جنگی گفت.
|
|
|
|
|
|
|
اکنون این سئوال مطرح است که آیا در سال جدید جنبشهای اجتماعی در ایران و در راس آنها جنبش کارگری، از آنچنان آگاهی و سازمانیابی و رزمندگی برخوردار خواهند شد که جمهوری اسلامی را سرنگون کرده و بر سرنوشت خویش حاکم شوند؟ یا بقول عوام «بعداز سوریه نوبت ایران » است و طبقه کارگر و توده های زحمتکش مردم ایران در سال 2012 نیز سرنوشت خویش را بدست باد خواهند سپرد.
|
|
|
|
|
|
|
رژیم جمهوری اسلامی ایران در طول قریب ٣٣ سال سلطه اختاپوسی و چنگ اندازی بر میهن ما، با تحمیل فجایع و مصایب کم سابقه ای بر مردم و کشور ایران و با ترور، کشتار جمعی و تارومار کردن وقیحانه اکثریت عظیم میهندوستان صادق و آزدادیخواهان فرهیخته ایران، توان دفاعی کشور و مردم را در مقابل حملات تبلیغاتی، سیاسی، فرهنگی، تروریستی و احتمالا در آینده، نظامی امپریالیسم جهانی و صهیونیسم بین الملل بشدت تضعیف کرد و راه ورود عوامل بیگانه بر نهادهای قدرت کشور را هموار ساخت.
|
|
|
|
|
|
|
اما این گروه، دخالت بشردوستانه برای سرنگونی رژیم را به عنوان "جنگ" محسوب نمی کنند و آن را به عنوان یک حمایت بینالمللی از "جنبش مردمی" ارزیابی میکنند. این گروه در واقع یک جبهه ی شرمنده از حامیان جنگ هستند که تحت لوای تئوریهای مختلف، حمله ی نظامی را با مفهوم گنگ و ناروشنی مثل "دخالت بشردوستانه" توجیه میکنند.
|
|
|
|
|
|
|
آمریکایی ها فقط می توانند با مجموع حداکثر ۳۰۰ جنگنده آنهم پس از گسیل چهار ناو هواپیمابر، به حملات هوایی دست بزنند. با چنین حملاتی تنها می توانند به بخشی از اهداف خود برسند ولی نمی توانند برنامه هسته ای ایران را کاملا نابود سازند...
|
|
|
|
|
|
|
حزب دمکرات پا در دام بزرگی نهاده است. فراموش کردن جایگاه و منزلت استثنایی این حزب تقریبا به رویه ای همیشگی تبدیل شده است. برای نمونه یکی از جناح های کومله تنها راه ارتقای و مهم جلوه دادن خود را در هم نشینی با حزب دمکرات می یابد. بیانیه ها و اظهارات رهبرانش سرشار است از عبارت غیرواقع بینانه ی «دو حزب عمده ی کردستان ایران!»...
|
|
|
|
|
|
|
در این میان آنان نیاز داشتند به یک «سرزمین عجیب»، به یک رهبر عجیبتر تا از آن «لولوی سر خرمنی» بسازند که همه را با آن بترسانند. آمریکا که خود تنها کشور استفادهکننده از سلاحهای اتمی در تاریخ بشریت است تمام دنیا را با «لولوی» کره شمالی اتمی به وحشت میانداخت تا بتواند پایگاههای نظامی خود را در آسیای شرقی حفظ کند...
|
|
|
|
|
|
|
سال جدید هم چنین با قراردادهای کلان فروش اسلحه دهها میلیاردی هواپیما وبمب وموشک به مناطق همجوارایران شامل عربستان وامارات وکویت .. همراه است که نه فقط هدیه ای بزرگ درسال جدید به مجتمع های عظیم نظامی است...
|
|
|
|
|
|
|
کمیته مرکزی سازمان فدائیان خلق ایران(اکتریت) دشنام گویی ها و نگرانی های این دو دوست و همپیمان مرتجع [(دبیرخانه شورای مرکزی و رادیو اسرائیل)] نسبت به مواضع سازمان ما را عمیقا درک نموده و آن را نشانه دیگری از صحت و حقانیت سیاستهای خود تلقی می کند...
|
|
|
|
|
|
|
نسل امروزی همفکران و همدستان فاشیسم و بال و پر دهندگان امپریالیست آنها بلاوقفه و بی هیچ شرم و حیایی از بام تا شام در باره خشونتهای دوره سازندگی سوسیالیستی افسانه سرایی می کنند بدون اینکه حتی یک کلمه هم از توحش بی حد و مرز همفکران و متحدان طبقاتی و سازمانی خود در آن دوره بر زبان بیاورند...
|
|
|
|
|
|
|
هموطنان مسیحی ما در سال گذشته نیز مثل همه کارگران، زحمتکشان و خلقهای ستمدیده میهن، علاوه بر ادامه حیات در زیر فشارهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی رژیم جمهوری اسلامی ایران، ستم مضاعف دینی- مذهبی را نیز تحمل کردند...
|
|
|
|
